Procesy epejrogeniczne (lądotwórcze)

Ruchy epejrogeniczne są to bardzo powolne ruchy pionowe skorupy ziemskiej o..xharakterze odwracalnym i obejmujące duże obszary, nawet całe kontynenty~litÓre wskuteFlch działania ulegają dźwiganiu i obniżaniu bez znaczących deformacji wewnętrznych, czyli zmian struktury. Skutkiem tych ruchów są transgresje i regresje płytkich mórz epikontynentalnych, czyli wkraczanie na obszar lądowy morza lub jego wycofywanie. Ponadto ruchy epejrogeniczne powodują zmiany baz erozyjnych na lądach, czyli zmiany najniższego poziomu do którego teoretycznie może dotrzeć erozja. Baza erozyjna ogranicza głębokość, do jakiej mogą wcinać się rzeki. Często cytowanym przykładem świadczącym o zmianach poziomu lądu oraz transgresji i regresji morza są kolumny świątyni Jowi- sza Serapisa koło Neapolu. Świątynia została zbudowana ponad 2000 lat temu na brzegu morskim. W średniowieczu była już zanurzona na głębokość kilku metrów, zaś w XVI wieku wynurzyła się, by ponownie na początku XX wieku dolne części kolumn znalazły się pod wodą.

zmniejszeniu o połowę, np. dla uranu 238 okres ten wynosi 4,5 min lat, dla toru 13,9 mld lat. Produktem rozpadu uranu i toru jest niepromieniotwórczy ołów. Zjawisko to polega na tym, że po pierwszym okresie połowiecznego rozpadu ilość uranu zmniejsza się o 50% w stosunku do ilości pierwotnej, po kolejnym okresie połowicznego rozpadu z istniejącej ilości pozostaje 50% a więc 25% w stosunku do wyjściowej ilości itd.

MctodćL-Uran-ołów i podobne nadają się do datowania zdarzeń z odległej przeszłości geologicznej, dzięki nim można określić bezwzględny wiek skał. Istnieje cały szereg metod opartych na przedstawionej wyżej zasadzie, a wykorzystujących inne pierwiastki, jak np. metoda rubidowo-strontowa, potasowo-argonowa i renowo- osmowa. W przypadku młodszych utworów i zdarzeń mających miejsce w późnym czwartorzędzie stosuje się metodę 14C. Metoda 14C służy do określania wieku tylko szczątków organicznych. Okres połowicznego rozpadu wynosi 573Ó lat i w wyniku-przernian węgiel przekształca się w 14N. Węgiel radioaktywny 14C bierze udział w procesach życiowych organizmów żywych i jest zawarty w tkankach w stałym stosunku do innych izotopów węgla wchodzących w skład tych tkanek. Gdy organizm umiera i ustają procesy życiowe, ilość 14C w organizmie zmniejsza się w wyniku rozpadu radtoaktyw- jiega_X>zięki temu można obliczyć, jaki okres czasu upłynął od śmierci organizmu. Tą metodą można określać wiek szczątków organicznych do 50-70 tys. lat wstecz. Innymi metodami badawczymi geologii są metody:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *